|
Σελίδα 2 από 3 19.00 ΠΡΙΝ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
«Μία ασπρόμαυρη ποιητική ταινία απέναντι στην τρομοκρατία της εξουσίας στην τρομοκρατία της προόδου, στην τρομοκρατία των “τρομοκρατών”»
Σκηνοθεσία: Τίμων Κουλμάσης
Σενάριο: Τίμων Κουλμάσης
Φωτογραφία: Boris Breckoff
Μουσική: Laurent Sellier
Ηθοποιοί: Μαρία Κεχαγιόγλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Anne Leroy Σοφία Μιχοπούλου, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Κώστας Ανταλόπουλος, Αλέξανδρος Ποντικάκης, Jerome Keen
Σύνοψη: 1989 : Η Anne μελετά την αρχαία ποίηση και χάνεται σ'ένα φανταστικό κόσμο. Ο φίλος της Pierre, ένας φωτογράφος που ψάχνει ασταμάτητα την εικόνα που εκφράζει το πνεύμα της εποχής, την παραμελεί. Τον εγκαταλείπει όταν αυτός φεύγει για ένα ρεπορτάζ στο Βερολίνο, λίγες μέρες μετά την πτώση του τείχους. Κάτι συμβαίνει. Ομως η Anne θα ήθελε να πάει στην Ελλάδα όπου...
2003 : Η Μαρία, νεαρή Ελληνίδα, που κάποτε συμμετείχε στο αντάρτικο των πόλεων, καταδιώκεται σε μια χώρα στην οποία μαίνεται η αντιτρομοκρατική υστερία. Την περιθάλπτει πληγωμένη μια ξεναγός, η Δάφνη, που θα προσπαθήσει με κίνδυνο της ζωής της να τη βοηθήσει να δραπετεύσει.
1996 : Λίγα χρόνια νωρίτερα, η Δάφνη, που έχει επιστρέψει στη χώρα της μετά από τα φοιτητικά της χρόνια στη Γερμανία, έχει έρθει αντιμέτωπη με μια ανυπόφορη επιλογή: να διαλέξει για τη ζωή ή το θανατό του δίδυμου αδερφού της που οι γιατροί χρησιμοποιούν για τα φοβερά επιστημονικά τους πειράματα.
Η ταινία ΠΡΙΝ ΤΗ ΝΥΧΤΑ διηγείται μία ιστορία πολλαπλή, την ιστορία τριών γυναικών που ζουν σε τόπους και χρόνους διαφορετικούς μα έχουν κοινό στοιχείο το ότι αντιστέκονται η καθεμία με τον τρόπο της (με την ποίηση, την πολιτική και ιδιαίτερα με την αγάπη) στην ισοπέδωση της κοινωνίας. Οι μοίρες τους διασταυρώνονται, κάποτε απρόσμενα, μέσα σε μια σύγχρονη πόλη κι οι φώνες τους τέμνονται σε ένα τελικό όνειρο που ενώνει το χώρο και τον χρόνο σε μια οπτική ταυτόχρονα ποιητική και αγχώδη της ζωής μας στην αυγή της νέας χιλιετίας.
20.30 ULRIKE MARIE MEINHOF
«Η αξία του ανθρώπου δεν είναι απαραβίαστη»
Σκηνοθεσία: Τίμων Κουλμάσης
Σενάριο: Τίμων Κουλμάσης
Φωτογραφία: Ζακ Μπουκίν
Αφήγηση: Ηρώ Σιαφλιάκη
Διεθνές Forum Νέου Κιν/φου, Φεστιβάλ του Βερολίνου 1995
Βραβείο Europa 1994
Βραβείο αργυρό Fipa
Βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ, Montreal 1995
συμμετοχή: Φεστιβάλ Μασσαλίας, Lussas, Φλωρεντίας (dei Popoli), Nyon...
Σύνοψη: Η Ουλρίκε Μαρί Μάινχοφ, από τα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης RAF (Rote Armee Fraktion, Φράξια Κόκκινος Στρατός, 1970) θεωρούνταν μέχρι και το θάνατό της, το 1976 στις φυλακές της Στουτγκάρδης, ως ο θεωρητικός ηγετικός νους της ομάδας. Σήμερα εξακολουθούμε να τη τοποθετούμε στο απλοϊκό καλούπι του αναρχικού εχθρού του κράτους ή του μάρτυρα. Το κινηματογραφικό πορτραίτο της Ουρλίκε Μάινχοφ δεν κάνει μόνο αναδρομή στο ιστορικό μιας ζωής: Βάζοντας σε κοντινό πλάνο τον άνθρωπο, προβάλλει εξίσου και τους ιστορικούς και πολιτικούς συσχετισμούς. Οι χώροι που διαδραματίστηκε η ζωή της Μάινχοφ, συναντήσεις και συζητήσεις με ανθρώπους που επηρέασαν αποφασιστικά τη διακεκριμένη δημοσιογράφο από τα παιδικά της χρόνια ως και την εποχή του αντάρτικου πόλεων, κάνουν την ίδια την ταινία ντοκουμέντο. Μια ταινία που δεν ξεθάβει απλώς ένα κομμάτι Ιστορίας, αλλά ερευνά, μέχρι πιο βαθμό η απώλεια ταυτότητας και προτύπων, όπως και η βία, συνεχίζουν μέχρι σήμερα να επηρεάζουν την συνείδησή μας.
|
